Κάτι τρέχει στο ΤΑΒΑΝΙ

post-header

Λέει ο κύριος Μπαμπινιώτης στο λεξικό του, “κατ’ αρχάς” σημαίνει αρχικά, στην αρχή. “Κατ’ αρχήν”, λέει πάλι ο κύριος Μπαμπινιώτης, σημαίνει όσον αφορά, στην ουσία, για λόγους αρχής.

Δεν κάνω μάθημα σε κανέναν, προς Θεού, αλλά ομολογώ πως μου πήρε και χρόνο και κόπο να ξεμπερδέψω αυτές τις δυο εκφράσεις μέσα στο μυαλό μου. Σαν οι νευρώνες του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μάθηση να αντιστέκονταν με πείσμα! Δηλαδή αν υπήρχε pocket size έκδοση του λεξικού θα το είχα μόνιμα στη κωλότσεπη (εκεί μπαίνουν τα σημαντικά, από άποψη! Οι μπροστά τσέπες είναι για τους φλώρους!) γιατί ξαναλέω, πολλές φορές αμφέβαλλα αν είχα κατανοήσει σωστά! Σα να μην είχα διαβάσει το λύμα ποτέ, ξέχναγα, δεν ξέρω… Call me Dory, τι να πω…

Συνεχίζω λοιπόν με τον Μικρό Πρίγκιπα. Η έκδοση που έχω εγώ στη βιβλιοθήκη μου είναι από τις εκδόσεις Ψυχογιός, Νοέμβριος 1998 και γράφει στο εσωτερικό «Α’ Γυμνασίου», με ωραία καλλιγραφικά γράμματα. Είναι ταλαιπωρημένο, κοντεύει να ξεκολλήσει η ράχη, έχει και μαρκαδοριές από τα παιδιά.

Έχει και κάτι ακόμα όμως! Σημειώσεις από ιδιαίτερα μαθήματα που έκανα κάποια στιγμή στο γυμνάσιο με μια καθηγήτρια που φορούσε πάντα ένα τέλειο, τεράστιο ασημένιο δαχτυλίδι στον δείκτη του δεξιού της χεριού. Η κοπέλα αυτή λοιπόν μου έκανε συντακτικό. Βρίσκω μέσα στο βιβλίο του Μικρού Πρίγκιπα:

“Ο φίλος μου χαμογέλασε”. “Απλή” είναι σημειωμένο δίπλα με μολύβι με γράμματα της καθηγήτριας.
“Έχει κέρατα”. “Ελλειπτική” είναι από πάνω γραμμένο.

“Είναι μια δουλειά πολύ ενοχλητική, μα πολύ εύκολη”, υπογραμμισμένη αυτή η πρόταση και από πάνω “σύνθετη”.

“Πώς είναι ο ήχος της φωνής του;”, “επαυξημένη” με ένα ωραίο εντυπωσιακό “ξ”.

Έχει αρκετές ακόμα υπογραμμισμένες προτάσεις. Μπορώ να φανταστώ πως βαριόμουν πολύ και σίγουρα  δεν εκτιμούσα την πολύ προοδευτική επιλογή του κειμένου από την καθηγήτριά μου. Προοδευτική τουλάχστον γιατί βρίσκω σήμερα σε μια γραμματική τα εξής παραδείγματα:

Ο Γιάννης τρώει. Απλή πρόταση.

Τρώει. Ελλειπτική πρόταση.

Ο πεινασμένος Γιάννης έφαγε μια μεγάλη και νόστιμη τυρόπιτα. Επαυξημένη πρόταση.

Ο Γιάννης έφαγε μια τυρόπιτα και ένα κουλούρι. Σύνθετη πρόταση.

Πέρα από το γεγονός ότι αυτός ο Γιάννης θα μπορούσε να είναι ο γιός μου, χαλαρά, τα τελευταία παραδείγματα στερούνται έμπνευσης.

Τι να λέμε τώρα, ο Μικρός Πρίγκιπας είναι πολύτιμο εργαλείο στα χέρια ενός δημιουργικού δασκάλου. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Βασικά δεν είναι καθόλου αυτό! Είναι ένα αριστούργημα, ένα υπέροχο κείμενο που εξυμνεί τη φιλία, την αφοσίωση, την πίστη, την επιμονή, την αγάπη, την αγνότητα, μάλλον και την ελπίδα. Δίνει μαθήματα υπομονής. Όχι στο σύνολό του, αλλά μόνο αποσπασματικά, μπορεί να αναγνωστεί από μικρά παιδιά.

Γιατί το τρυφερό αυτό βιβλίο είναι πολύ σκληρό για τα μικρά παιδιά! Αντιφατικό αυτό που γράφω, αλλά ο Μικρός Πρίγκιπας δεν είναι καν παιδί νομίζω. Ή και αν είναι, έχει ενηλικιωθεί βίαια και πρόωρα. Είναι μελαγχολικός, σπάνια γελάει. Θυμώνει πολύ! Αγαπάει με όλη του την καρδιά, δίνεται με όλη του την ψυχή και υπερασπίζεται με πάθος ό,τι αγαπάει! Κλαίει. Θυμώνει. Είναι αθώος και αγνός. Είναι καλός, πολύ καλός! Ναι, αυτά τα τελευταία είναι πολύ παιδικά χαρακτηριστικά, αλλά και πάλι.

Αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ματαιοδοξία με γνήσια απορία και αφέλεια. Είναι αθώος, αγνός… Εξημερώνει μια αλεπού, αγαπάει ένα τριαντάφυλλό. Νοιάζεται. Ελπίζει και μετά χάνει την ελπίδα του… Άλλοτε μάχεται και άλλοτε δέχεται στωικά τη μοίρα του. Ξέρει να ακούει. Και ξέρει και να μιλάει με ευγένια.   

Αλλά, κατά τη γνώμη μου, ως εκεί! Στο σύνολό του ο Μικρός Πρίγκιπας σίγουρα ΔΕΝ είναι παιδικό βιβλίο, αλλά ένα βιβλίο για εμάς τους ενήλικες. Να το διαβάσουμε και να θυμηθούμε πώς σκεφτόμαστε όταν ήμαστε παιδιά, τι ήταν τότε σημαντικό για εμάς και τι όχι. Να τραβήξουμε από το πηγάδι της μνήμης μας όλη μας την αθωότητα και την αγνότητα. Και μετά, με αγάπη, να το αναγνώσουμε εμείς στα παιδιά μας. Και να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε σε όλες τις παιδικές ερωτήσεις που θα προκύψουν. Όχι ως ενήλικες, αλλά ως παιδιά. Με γλυκιά και ήρεμη φωνή. Κάτω από ένα ζεστό πάπλωμα. Ή πάνω σε μια πολύχρωμη αιώρα. Ή όπως αλλιώς.

Αφήνω για το τέλος ένα από τα άπειρα αγαπημένα μου αποσπάσματα. Δυσκολεύτηκα πολύ να αποφασίσω…

(η αλεπού απευθύνεται στον Μικρό Πρίγκιπα)


-Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγάω τις κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν, κι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν. Γι’ αυτό λοιπόν βαριέμαι κάπως. Αν με ημερώσεις όμως, η ζωή μου θα είναι σαν ηλιόλουστη. Θα γνωρίσω έναν κρότο από πατήματα που θα είναι διαφορετικός απ’ όλους τους άλλους. Τ’ άλλα πατήματα με κάνουν να χώνομαι κάτω απ’ τη γη. Το δικό σου θα με κάνει να βγαίνω έξω απ’ τη φωλιά μου, σαν μια μουσική. Κι ύστερα κοίτα! Βλέπεις εκεί κάτω τα χωράφια με το στάρι; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Το στάρι εμένα μου είναι άχρηστο. Τα χωράφια με το στάρι δε μου θυμίζουν τίποτα. Κι αυτό είναι κρίμα! Εσύ όμως έχεις μαλλιά χρώμα χρυσαφένιο. Θα είναι λοιπόν θαυμάσια, όταν θα μ’ έχεις ημερώσει! Το στάρι, που είναι χρυσαφένιο, θα με κάνει να σε θυμάμαι. Και θα μ’ αρέσει ν’ ακούω τον άνεμο μέσα στα στάχυα…

Σώπασε η αλεπού και κοίταξε πολλή ώρα το μικρό πρίγκιπα.
         – Σε παρακαλώ…, ημέρωσέ με, του είπε!

………

Έτσι ο μικρός πρίγκιπας ημέρωσε την αλεπού. Κι όταν κόντευε πια η ώρα που θα χωρίζανε:
         – Αχ!, είπε η αλεπού. Κλάμα που θα κάνω…
         – Εσύ φταις, είπε ο μικρός πρίγκιπας, εγώ δεν ήθελα το κακό σου, μα εσύ θέλησες να σε ημερώσω…
         – Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.
         – Μα τώρα θα κλάψεις!, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
         – Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.
         – Και τότε τι κέρδισες;
         – Κέρδισα, είπε η αλεπού, γιατί μου μένει το χρώμα του σταριού.
         Ύστερα πρόσθεσε:
         – Άμε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι το μοναδικό στον κόσμο. Να περάσεις πάλι αποδώ, για να μ’ αποχαιρετήσεις, κι εγώ θα σου χαρίσω ένα μυστικό.
         Ο μικρός πρίγκιπας πήγε και ξαναείδε τα τριαντάφυλλα:
         – Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο, εσείς δεν είσαστε ακόμα τίποτα, τους είπε. Κανένας δε σας ημέρωσε κι εσείς δεν ημερώσατε κανένα. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Ήταν μια αλεπού όμοια μ’ εκατό χιλιάδες άλλες. Γίναμε όμως φίλοι, και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.

Καλή Ανάγνωση!

 Join my club

Μπες στην πιο όμορφη παρέα και κάθε Κυριακή θα με περιμένεις για καφέ με ένα email!
/Αγάπη 

About Book Balloons by Dimitra

Book Balloons by Dimitra

Είμαι η μαμά της Δανάης και του Γιάννη. είμαι η σύντροφος του Κώστα. προσπαθώ να είμαι μια ήρεμη μαμά και μια ευχάριστη σύντροφος. προσπαθώ! θα ήθελα να γίνω μαμά και άλλων μωρών. οι γύρω μου ή με αγαπούν πολύ ή δε θέλουν να με βλέπουν ούτε ζωγραφιστή. ίσως γιατί το μούτρο μου “γράφει” αυτό που νιώθω. δε μου αρέσουν οι “καλύτεροι”. δεν καταλαβαίνω την αγωνία τους. λατρεύω τους μέτριους. νομίζω πως ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ οι καλύτεροι. στοχεύω σε μια λαμπρή μετριότητα! είμαι αισιόδοξη, τις πιο πολλές φορές. αυτή η περίοδος είναι μια τέτοια φορά!!!
Previous post
Next post
Related Posts
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Join Waitlist Συμπληρώσετε τη διεύθυνση email σας παρακάτω για να ειδοποιηθείτε όταν αυτό το προϊόν είναι διαθέσιμο.